Publicaties

De scherven lijmen.

De metafoor van ‘de scherven lijmen’ heb ik in de afgelopen jaren vaak gebruikt om te illustreren welke rol cultuureducatie in onze samenleving zou kunnen, en volgens mij zou moeten, spelen. We leven in een gefragmenteerde wereld waarin we voortdurend worden uitgedaagd om steeds weer opnieuw betekenis te geven aan onze verhouding tot die wereld. Het enige wat we daarvoor hebben zijn de fragmenten van de ‘world we have lost’. Daar kun je op drie manieren mee omgaan. Je kunt ze onder het tapijt vegen en net doen alsof er niets aan de hand is. Je kunt proberen het kapotgevallen vaatwerk weer met lijm te reconstrueren zoals het oorspronkelijk was. En je kunt de scherven gebruiken om er nieuwe voorwerpen mee te maken.

Zo kun je ook omgaan met de fragmentarische wereld waarin wij op dit moment leven. Je kunt net doen alsof er niets aan de hand is. Je kunt hevig terugverlangen naar vroeger en alle moeite doen om de ‘oude’ wereld te herstellen. En je kunt actief aan de slag gaan om, met gebruikmaking van waardevolle resten, nieuwe betekenissen te construeren.

De publicatie neemt deze metafoor als uitgangspunt en wil in tien essays  mogelijkheden beschrijven om die laatste positie gestalte te geven. De vraag is met name hoe cultuur, als betekenisdomein bij uitstek, aan die betekenisconstructies bij kan dragen.

Omdat dit onderwerp veel aspecten heeft, wordt het van meerdere kant benaderd. Als werkindeling wordt geschreven aan de hoofdstukken:

- Bekijk ’t maar. Het beeld als venster op de werkelijkheid.

- Cultureel construeren. Van klaslokaal naar oplossingsruimte.

- Dreamlands

- Een pleidooi voor nomadisch ondernemerschap.

- Het alledaagse bijzonder maken.

- Hospitaliseren of traumatiseren.

- Huizinga in New York.

- Langue et parole. Ter sprake brengen of Tot spreken brengen.

- De spiegel van Kishore Mahbubani.

- Vloeibare identiteit. Op zoek naar het DNA van Europa.

- Waar ben ik?

 

De hoofdstukken worden in willekeurige volgorde gepubliceerd op deze website onder de knop ContraPuntPress/De scherven lijmen.

 

Niets nieuws onder de zon, actueel erfgoed

Hedendaagse kunst beroept zich vaak op zijn originaliteit van standpunten, concepten en ideeën. Maar hoe origineel kun je zijn? Vergelijkingen tussen actuele thema’s uit het verleden en het werk van hedendaagse kunstenaars levert vaak een verrassend continuüm op. Is Orlan niet gewoon een voortzetting van de Nieuwe Vrouwenmolen of de praktijk van de Bakker van Eeklo. Past Marina Abramovic niet perfect in de lijn van katholieke martelaren? Is de ontkenning van het lichaam niet een eeuwenoude traditie in onze cultuur? En leven we niet nog steeds in de veronderstelling dat het zoet pas na het zuur kan komen.

Deze doorgaande lijnen in ons alledaagse leven worden onregelmatig gepubliceerd op deze website onder de knop ContraPuntPress/Stukjes.

 

Columns Cultuurhelden

Voor de website van Cultuurhelden, de Delftse invulling van CMK schrijf ik ieder maand een column over cultuur, onderwijs, creativiteit en cultuureducatie.

De columns zijn te lezen op de website van Cultuurhelden

S2 - Ontwerp en techniek © 2009-2019 Montay Media